Παράδειγμα (Case Study 1):

Η ιατρός Σοφία, που εργάζεται σε συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ ιατρείο, έχει έναν ασθενή ο οποίος πάσχει από χρόνια πάθηση. Μετά την είσοδό της στο σύστημα, άνοιξε την καρτέλα «Καταχώρηση συνταγής φαρμάκων» και συμπλήρωσε σωστά τα στοιχεία του ασθενούς. Κατόπιν, καταχώρησε τον τύπο της συνταγής ως «χρόνια πάθηση» και αποφάσισε να εκδώσει μια συνταγή με βάση τη γνωμάτευση που της είχε προσκομίσει ο ασθενής από άλλον ιατρό. Παρέλειψε όμως να εισαγάγει τον ΑΜΚΑ του ιατρού που είχε αρχικά δώσει τη γνωμάτευση, θεωρώντας πως αυτό δεν είναι απαραίτητο. Όταν προσπάθησε να ολοκληρώσει την καταχώρηση, το σύστημα δεν της επέτρεψε να προχωρήσει.

Ερώτηση: Ήταν σωστή η διαδικασία που ακολούθησε η Σοφία σχετικά με την καταχώρηση συνταγής με βάση γνωμάτευση άλλου ιατρού;

Απάντηση: ΛΑΘΟΣ.

Αιτιολόγηση:

Η διαδικασία που ακολούθησε η Σοφία ήταν λανθασμένη για τον εξής λόγο:

• Στην περίπτωση που εκδίδεται συνταγή με βάση γνωμάτευση άλλου ιατρού, είναι υποχρεωτικό να καταχωρείται ο ΑΜΚΑ του ιατρού που έχει δώσει τη γνωμάτευση. Το σύστημα απαιτεί αυτό το στοιχείο ώστε να τεκμηριωθεί η προέλευση και η εγκυρότητα της γνωμάτευσης που χρησιμοποιείται (Κεφάλαιο 2 – «Γνωμάτευση άλλου ιατρού»).

Συνεπώς, για να ολοκληρώσει επιτυχώς τη διαδικασία καταχώρησης, η Σοφία θα έπρεπε υποχρεωτικά να εισαγάγει το ΑΜΚΑ του ιατρού που είχε αρχικά δώσει τη γνωμάτευση, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του συστήματος.